آزمایش فاکتور روماتوئید (RF) برای کمک به تشخیص آرتریت روماتوئید و تمایز آن از سایر اشکال آرتریت و سایر شرایطی که باعث علائم مشابه درد، التهاب و سفتی مفاصل می شوند، استفاده می شود، اما این تنها یکی از آزمایش ها و علائم بالینی است که می تواند به تشخیص کمک کند.

برای ارزیابی بیماری اتوایمیون سایر تست ها از قبیل  ANA (antinuclear antibody), markers of inflammation, such as CRP (C-reactive protein) and ESR (erythrocyte sedimentation rate), and with FBC (Full Blood Count) t می توان انجام داد.

آزمایش RF ممکن است زمانی درخواست شود که بیمار علائم RA داشته باشد و این علائم بیش از 6 هفته ادامه داشته باشد. علائم ممکن است شامل درد، گرما، تورم و سفتی صبحگاهی در مفاصل، ندول‌های زیر پوست، و در صورت پیشرفت بیماری، شواهدی بر روی اشعه ایکس از کپسول‌های مفصلی متورم و از دست دادن غضروف و استخوان باشد.

آزمایش RF زمانی تکرار می شود که اولین آزمایش منفی و علائم باقی بماند. همچنین ممکن است زمانی درخواست شود که بیمار دارای علائم نشان دهنده سندرم شوگرن باشد. علائم ممکن است شامل خشکی شدید دهان و چشم و درد مفاصل و عضلات باشد. همچنین ممکن است علائم مختلط باشد زیرا بیماران ممکن است بیش از یک اختلال خود ایمنی داشته باشند.

سندرم شوگرن می تواند به خودی خود یا به دنبال RA یا لوپوس اریتماتوز سیستمیک (SLE) رخ دهد. بیماران مبتلا به RA و یا سندرم شوگرن ممکن است سایر بیماری‌های خودایمنی مانند اختلالات تیروئید را نیز داشته باشند.

در بیمارانی که علائم و نشانه های بالینی RA دارند، وجود غلظت قابل توجهی از RF نشان دهنده احتمال ابتلا به آرتریت روماتوئید (RA) است. 70-90 درصد بیماران مبتلا به RA تست RF مثبت دارند. در بیمارانی که علائم سندرم شوگرن دارند، وجود RF می تواند نشان دهنده ابتلای آنها به این بیماری باشد. RF در 75-95٪ از بیماران مبتلا به سندرم شوگرن یافت می شود.
یک تست RF منفی، RA یا سندرم شوگرن را رد نمی کند. حدود 20 درصد از بیماران مبتلا به آرتریت روماتوئید یا سندرم شوگرن به طور مداوم منفی یا دارای سطوح پایین RF هستند.نتایج مثبت تست RF نیز ممکن است در بیماران سالم و در بیمارانی که شرایطی مانند عفونت‌ دارند مشاهده شود. عفونت ویروسی؛ اندوکاردیت؛ بیماری سل؛ سیفلیس؛ لوپوس اریتماتوز سیستمیک (لوپوس)؛ سارکوئیدوز؛ سرطان؛ یا بیماری کبد، ریه یا کلیه. تست RF برای تشخیص یا نظارت بر این شرایط استفاده نمی شود.

آزمایش RF برای RA یا سندرم شوگرن تشخیصی یا اختصاصی نیست. باید همراه با علائم و سابقه بیمار و با آزمایش‌های تشخیص فاز التهابی مانند ESR یا CRP تفسیر شود. فرکانس نتایج مثبت کاذب RF با افزایش سن افزایش می یابد.

در حالی که درست است که سطوح بالای این اتوآنتی بادی اغلب در افراد مبتلا به موارد فعال آرتریت روماتوئید یافت می شود، سطوح بالای RF نیز ممکن است ناشی از سندرم شوگرن یا سایر شرایط التهابی باشد.

مانیتورینگ آزمایشگاهی در RA معمولاً شامل اندازه گیری نشانگرهای التهابی ESR و CRP است.

افزایش سطح RF در خون شما همچنین می تواند به معنای ابتلا به عفونت باشد. عفونت ویروسی؛ اندوکاردیت؛ بیماری سل؛ سیفلیس؛ لوپوس اریتماتوز سیستمیک (لوپوس)؛ سارکوئیدوز؛ سرطان؛ یا بیماری کبد، ریه یا کلیه.