
لطفا صبر کنید ...
Xelodaاولین داروی خوراکی شیمی درمانی است که توسط FDA توصیه شده و برای درمان سرطان پستان و سرطان روده بزرگ مصرف می شود. Xeloda فرم غیرفعال 5-فلورویوراسیل 5-FUاست و توسط آنزیم Thymidine phosphorylase که در سلول های توموری به میزان زیادی بیان می شود، تبدیل به فرم فعال می شود. لیست داروهای بر پایه ی 5-FU شامل:
AdrucilEfudix, Carac, Fluoroblastin, Xeloda است.
یک ناهنجاری ژنتیکی در ژن DPYD شناسایی شده که مرتبط با افزایش خطر درمان با فلورویوراسیل و ابتلا به مسمومیت درجه 3 و 4 با این دارو است. فرم فعال 5-FUاز تولید تیمیدین (که جزء ضروری DNAاست) جلوگیری می کند. کمبود
تیمیدین در تکثیر سلول ها (سلول های سرطانی) باعث جلوگیری از سنتز DNA و در نتیجه مرگ سلول می شود. دی هیدرو پیریمیدین دهیدروژناز (DPD) آنزیمی است که سرعت کاتابولیسم تیمیدین و اوراسیل را محدود میکند، این آنزیم مسئول تجزیه و حذف بیش از 80% 5-FUاست. ناهنجاری های ژنتیکی که فعالیت DPDرا کاهش می دهد منجر به کاهش کاتابولیسم 5-FUمی شود و در نتیجه دوز 5-FUدر بدن افزایش می یابد. افرادی که
این پلی مورفیسم را دارند خطر مسمومیت درجه 4و3 در طی درمان با 5-FU را دارند. کاربرد این تست برای شناسایی افراد با پلی مورفیسم مورد نظر که با ریسک بالای مسمومیت درجه 4و3 توسط 5-FU همراه
می باشند و نیز تنظیم دوز دارو در بیمارانی که پلی مورفیسم مورد نظر را داشته باشند؛ چرا که این افراد 7 برابر بیشتر دچار مسمومیت درجه 4 و 3 با 5-FUمیگردند.

در تست 5-FU Toxicity panel چه چیزی بررسی می شود؟
•rs3918290c.1905+1G>A (DPYD*2A)
•rs67376798c.2846A>Tp.D949V
•rs55886062c.1679T>Gp.I560S
•rs56038477c.1236G>A/HapB3
• rs1801158 c.1601G>A p.S534N
چه کسی کاندید انجام آزمایش5-FU Toxicity panel است؟
حدود 7% از بیمارانی که با 5-FUتحت درمان قرار می گیرند مبتلا به مسمومیت درجه 3 و 4 با علائم: نووتروپنی، تهوع، استفراغ، اسهال شدید، مشکلات عصبی می شوند. به همین دلیل ممکن است برای برخی افراد حساس، خطراتی داشته باشد.
نمونه ی مورد نیاز برای انجام تست:
5ml خون حاوی EDTA.
تفسیر نتایج:
اگر هیچ گونه جهشی در ژن DPDY یافت نشود، به نظر نمی رسد که کمبود آنزیم دی هیدرو پیریمیدین دهیدروژناز علت ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین باشد. با این حال حضور یک واریانت نادر که می تواند باعث مسمومیت شود را نمی توان رد کرد.
اگر جواب تست برای واریانت DPYD c.1905+1G>A هتروزیگوت باشد؛ ژنوتیپ هتروزیگوت با کمبود جزئی DPD و ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین در دوز های استاندارد همراه است. می توان برای شروع، یک دوم دوز هدف و یا درمان انتخابی دیگر را جایگزین کرد (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر جواب تست برای واریانت DPYD c.1679T>G (p.I560S) هتروزیگوت باشد: ژنوتیپ هتروزیگوت با کمبود جزئی DPD و ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین در دوز های استاندارد همراه است. می توان برای شروع، یک دوم دوز هدف و یا درمان اتنخابی دیگر را جایگزین کرد (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر جواب تست برای واریانت DPYD c.2846A>T (p.D949V)) هتروزیگوت باشد: ژنوتیپ هتروزیگوت در خطر ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین در دوز های استاندارد است. می توان برای شروع، یک دوم دوز هدف را درنظر گرفت و در صورتی که پس از اولین دوره ی تجویز، تحمل به دارو مشاهده شد؛ می توان برای دوره های بعدی، دوز را تا حداکثر سه چهارم دوز هدف افزایش داد.
اگر جواب تست برای واریانت DPYD c.1236G>A/HapB3 هتروزیگوت باشد: ژنوتیپ هتروزیگوت در خطر ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین در دوز های استاندارد است. می توان برای شروع، یک دوم دوز هدف را در نظر گرفت و در صورتی که پس از اولین دوره ی تجویز، تحمل به دارو مشاهده شد؛ می توان برای دوره های بعدی دوز را تا حداکثر سه چهارم دوز هدف افزایش داد.
اگر بیمار برای واریانت DPYD c.1601G>A (p.S534N) هتروزیگوت باشد؛ شواهد هم بستگی این واریانت با ایجاد مسمومیت توسط فلوئوروپیریمیدین متناقض است. برای شروع، چهار پنجم دوز هدف در نظر گرفته شود. در صورت مشاهده ی تحمل به دارو پس از دوره ی اول درمان؛ برای دوره های بعد می توان دوز را به دوز هدف افزایش داد.
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.1905+1G>A و c.1236G>A/HapB3 هتروزیگوت مرکب باشد، درمان جایگزین درنظر گرفته شود و اگر درمان جایگزین غیر ممکن است، برای شروع یک دوز معادل یک دهم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر یک چهارم دوز هدف افزایش داده شود. (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.1905+1G>A و c.2846A>T (p.D949V) هتروزیگوت مرکب باشد، درمان جایگزین درنظر گرفته شود و اگر درمان جایگزین غیر ممکن است، برای شروع یک دوز معادل یک دهم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر یک چهارم دوز هدف افزایش داده شود. (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.1236G>A/HapB3 و c.2846A>T (p.D949V) هتروزیگوت مرکب باشد، درمان جایگزین درنظر گرفته شود و اگر درمان جایگزین غیر ممکن است، بیمار ممکن است دوز های بسیار پایین فلوئوروپیریمیدین راتحمل کند. برای شروع یک دوز معادل یک دهم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر یک دوم دوز هدف افزایش داده شود. (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.1905+1G>A و c.1601G>A (p.S534N) هتروزیگوت مرکب باشد، برای شروع یک دوز معادل یک سوم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر یک دوم دوز هدف افزایش داده شود. (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر بیمار برای واریانت DPYD c.2846A>T (p.D949V) هتروزیگوت باشد، درمان جایگزین درنظر گرفته شود و اگر درمان جایگزین غیر ممکن است، بیمار ممکن است دوز های بسیار پایین فلوئوروپیریمیدین را تحمل کند. برای شروع یک دوز معادل یک دهم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر یک دوم دوز هدف افزایش داده شود. (احتیاط: خطر مسمومیت کشنده در این موتاسیون بالا است).
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.1236G>A/HapB3 و c.1601G>A (p.S534N) هتروزیگوت مرکب باشد؛ این ژنوتیپ با کمبود جزئی و زودرس DPD که ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین می کند، همراه است. برای شروع یک دوز رو به کاهش دو پنجم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر سه چهارم دوز هدف افزایش داده شود. هم چنین یک درمان جایگزین هم در نظر گرفته شود.
اگر بیمار برای واریانت های DPYD c.2846A>T (p.D949V) و c.1601G>A (p.S534N) هتروزیگوت مرکب باشد؛ این ژنوتیپ با کمبود جزئی و زودرس DPD که ایجاد مسمومیت با فلوئوروپیریمیدین می کند، همراه است. برای شروع یک دوز رو به کاهش دو پنجم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو در صورت امکان تا حداکثر سه چهارم دوز هدف افزایش داده شود. هم چنین یک درمان جایگزین هم در نظر گرفته شود.
اگر بیمار برای واریانت های c.1601G>A (p.S534N) DPYD هتروزیگوت باشد؛ برای شروع یک دوز یک دوم دوز هدف تجویز شود. پس از آن در صورت تحمل به دارو در دوره ی درمان اول؛ در دوره های بعدی درمان تیتر دارو تا سه چهارم دوز هدف افزایش داده شود. هم چنین یک درمان جایگزین هم در نظر گرفته شود.
.
© آزمایشگاه آبتین